Doctoraatsverdediging + Expo: Carla Swerts

Voorafgaand aan de doctoraatsverdediging bent u uitgenodigd op het symposium ‘Landschap & Zinnebeeld’
Programma:

9u.-9u30: ontvangst

9u30: Kris Pint: verwelkoming + inleiding symposium

9u40: Tom Lambeens: Saturnus, Uranus, Neptunus, Damascus
10u:00: Arne De Winde: GEWELF/D
10u20: Ives Maes: SUNVILLE

10u40: koffiepauze

11u10: Ruth Loos: Oostwaarts: landschappelijk, (beeld)talig, handwerkelijk
11u30: Grégoire Verbeke: Perceptie en realiteit in (documentaire) film

12u: Lunch

14u – 16u30: doctoraatsverdediging

16u30: receptie

Inhuldiging ‘Three Paradise’ heuvels

De stad Tongeren ging recent een samenwerking aan met de Italiaanse kunstenaar Michelangelo Pistoletto. Hij ontwikkelde een teken, een variant op het oneindigheidssymbool. Met dit symbool wil hij duiden op een nieuw evenwicht dat moet ontstaan tussen de natuur, het artificiële en de mens.


Donderdag 21 september om 19u wordt in het Pliniuspark in Tongeren een kunstwerk — ontworpen door het artistieke duo Le Prince Evêque (Johan Vandebosch en Tom Lambeens) — onthuld. Het ontstane silhouet of tumuli verbeeldt het bovenste gedeelte van het ‘Third Paradise’ teken van de kunstenaar Pistoletto. Dwars door het centrum van de middelste heuvel is een neerwaartse koker geplaatst met een spiegel die de hemel reflecteert.

 

Link: Facebookevent

Lezing Tom Lambeens

Zondag 28 mei – 16:00u – zal Tom Lambeens een lezing geven tijdens de finissage van de tentoonstelling “Overtuigde Twijfel” in galerie Pinsart te Brugge. De titel luidt: “Zuurkool en de zondeval – over zwaartekracht”

 

De zwaartekracht tekent ons bestaan. Dat deze fysische hoedanigheid in het Westen een kapitale rol vervult, meer dan elders, blijkt uit de meerduidige wijzen waarop de zwaarte cultureel werd ingelijfd. Op het gemoed van menig dichter, denker en schilder woog wel vaker een betrokken hemel. Gegeten heb je pas werkelijk wanneer het genuttigde ‘zwaar op de maag’ komt te liggen. Het definitief afschudden van de erfzonde, die we ons ooit op de hals hebben gehaald, blijkt lastig.

Met deze lezing taxeert Tom Lambeens hoe de zwaartekracht doorheen de kunstgeschiedenis haar wil doordrukt. Hoe telkens weer deze constante wordt aangegrepen om een omgangsvorm te ontwikkelen tegenover datgene waar we vroeg of laat allemaal aan ten prooi vallen. Bijzondere aandacht gaat daarbij uit naar de ontwikkeling van de zwaartekracht doorheen de moderniteit, vanaf het einde van de 18de eeuw tot op heden. Met behulp van het conceptueel kader dat de zwaartekracht veronderstelt, met aanverwante thema’s als ‘staan’, ‘grond’ en ‘horizon’, traceert Lambeens enkele vluchtlijnen die een ongewone invalshoek aanbieden op de moderniteit, en het statuut van beelden binnen dit tijdsgewricht.

Centraal staat het beeldend bevragen naar de waarde van zwaarte, de hunker en behoefte aan enige vaste grond. Is de grond waarop we door de zwaartekracht zijn aangewezen nog nodig, of is het stilaan aangewezen om het te stellen zonder zwaartekracht met bijhorende grond ?   www.pinsart.be

Expo: Overtuigde Twijfel

Sculpturen, tekeningen, composities, installaties van Dan Declerck, Tom Lambeens & Remco Roes – 23 april t/m 28 mei 2017

Een boom stelt zich op voor een leeg blad papier. Een 3D-printer wacht op commando’s om een vorm te kunnen maken. Een min of meer willekeurige collectie artefacten ligt in de hoek van een kale tentoonstellingsruimte te wachten totdat iets of iemand kracht op haar uitoefent. De artistieke praktijken van Dan Declerck, Tom Lambeens en Remco Roes mogen zeer uiteenlopend zijn, ze verhouden zich alle drie op een bepaalde manier tot de grote constanten in het leven. Ze omcirkelen hun respectievelijke nulpunten en vanuit die artistieke beweging tekent zich een spoor af dat met ‘overtuigde twijfel’ zichtbaar wordt gemaakt. 

Dan Declerck bouwde voor deze tentoonstelling een aantal toestellen die natuurkundige constanten in onze habitat pogen te vatten. De toestellen zijn echter niet bedoeld om een wetenschappelijk resultaat te bekomen. Juist de weerstand en de omwegen van het maken, zorgen ervoor dat de apparaten – hoewel functioneel – juist als sculpturen gelezen dienen te worden. 

Het werk van Tom Lambeens ontstaat vanuit een uiterst persoonlijke benadering van de constante (aanwezigheid) van onze complexe omgeving. Zijn benadering van zwaartekracht traceert deze constante doorheen de kunstgeschiedenis – van menhirs, zuilen en gewelven, via de ontwikkeling van de contrapost houding, tot het verdwijnen van de horizonlijn als anker in het beeld. Zijn tekeningen vormen bliksemafleiders die hem in staat stellen de wereld op deze manier te bekijken. 

Remco Roes tracht zich een weg uit de zwaartekracht te stapelen – uit de chaos te ordenen – uit de willekeur te ontwerpen. Vanuit een willekeurige verzameling materiaal maakt hij smaakakkoorden, zoekt hij beeldresonanties en ontdekt hij patronen in de ruimte. Objecten worden markeringen waarmee hij (be)tekent. 

Overtuigde twijfel stelt de daad van het maken tentoon – de daad van het tentoonstellen in vraag – en maakt zo een omcirkelende beweging rond de lege afgrond waarop we onherroepelijk staan.

 

www.pinsart.be

Andreas Schimanski - untititled (2012)
GrondSalons

‘GrondSalons’ is een experimentele clustering van voordrachten, gesprekken, kunstwerken en makers: een evenement waarin ‘grond’ als centraal denkbeeld wordt aangegrepen.

Grond is een bij uitstek traditioneel thema. De westerse beeld- en denktraditie ligt bezaaid met grondslagen, grondtrekken en grondbeginselen. Met de crisis waar de beeldende kunst en de metafysica al enige tijd in verkeren - kennelijk verhullen aardkluiten louter scherpe afgronden – blijkt naast de hemel ook het spreken over de gegronde aarde vrijwel onmogelijk. In een poging aan deze tweedeling voorbij te gaan, richten we ons met dit symposium op de vraag of iets ons vandaag nog grondt. Betekent, nadat de gebruikelijke waardesystemen struikelend te gronde gingen, niet net een oorspronkelijke benadering van grond een mogelijkheid om opnieuw waarde te scheppen? Wat is het dan dat deze grond van een ondergrond voorziet? Of zijn met deze waarden ook de gronden als mogelijke constitutie verloren gegaan? Veronderstelt dit een andere houding, of behoeft grond geen worteling wanneer je een lichtvoetige tred weet aan te houden?

FRAME nodigt u uit tot het formuleren van een denkbeeldige grondhouding. Net omdat grond zich lastig laat doorgronden fungeert het voor ons als beeld dat meervoudig te denken geeft. Wanneer dit grondig gebeurt schiet een aangewend denkbeeld spontaan wortel, wat inhoudt dat het betrekking heeft op je leven. Welk beeld, welke metafoor, welk concept zet u uit in het bedenken van een grond, wat geeft u de mogelijkheid tot staan?

 

Kernwoorden:

Aardworm, afgrond, grondstof, stof, worteling, diepgang, braakland, rustplaats, ondergrond, aardbeving, tektoniek, grondeloos, hemel, stutten, graven, begraven, heim, grondvraag, horizon, aarding, aard, bodem, fundament, gangenstelsel, tunnel, ingraven, uitgraven, opgraven, achtergrond, grondtrek, staan, verstaan, bestaan, basis, dragen, akker, veld, vruchtbaar, graf, woestijn, moeras, drijfzand, grondlaag, vulkaan, aanplanten, ontaarding, erosie, lawine, meander, doorgronden, grondverzakking, jachtveld, lava & magma.

 

Met werk van:

Tomas De Gregorio, Micha Volders, Nicholas Leus, Brecht Koelman, Hilde Overbergh, Ben Benaouisse, Jelle Martens, Arpaïs Du Bois, Jasper van Aarle, Berten Jaekers, Francis Denys, Koba De Meutter, Els Willems, Stefaan Vermuyten, Sébastien Conard, Simon Weins, Kato Six, John Van Oers

 

 

Programma (onder voorbehoud):

09u30
ontvangst

situering ‘salon + expo’ (Remco Roes)
situering grond (Tom Lambeens)

BLOK 1 (“aanplanten”)
Salon begane grond
Tomas De Gregorio

INTERMEZZO(+ LUNCH)
(Muziek/geluid:
Micha Volders (doorlopend))

BLOK 2 (“meander”)
Salon tussenverdieping
Brecht Koelman + Hilde Overbergh

INTERMEZZO

BLOK 3 (“ontaarding”)
Salon bovenste verdiep
Nicolas Leus

17u00
afsluiting

 

Boek: De wilde tuin van de verbeelding – Zelfzorg als vrolijke wetenschap

‘De geheime tuin bevindt zich binnen de ruimte van onze hedendaagse maatschappij met zijn schrale monoculturen van steeds maar weer dezelfde gewassen. Het gaat erom hier bepaalde cultuurpraktijken als tegengif tegen de dominante cultuur te ontdekken en te cultiveren. Het is een praktijk die te vergelijken is met guerrilla gardening, waarbij mensen in publieke ruimtes stiekem bepaalde bloemen of struiken planten, om zo de lelijkheid en de monotonie te bestrijden die vele plekken zo deprimerend maken.’

***

De moderne mens is continu bezig zichzelf te verbeteren en nog beter in de markt te zetten. In De wilde tuin van de verbeelding laat Kris Pint zien hoe wij aan deze instrumentalisering van onszelf kunnen ontsnappen. In het werk van kunstenaars en denkers vindt hij elementen van een levenskunst voor iedereen die zichzelf en anderen niet langer wil begrijpen in termen van concurrentie en consumptie. Dit boek is een uitnodiging om onszelf anders te bekijken. Niet louter als een ondernemende tuinier, maar ook als een geheime tuin die misschien wilder en uitgestrekter is dan we op het eerste gezicht zouden denken. Een belangrijke rol is hierbij weggelegd voor de verbeelding, als een vorm van verzet, een verkenning van andere mogelijke levenswijzen.

ISBN 978 90 5875 893 4 | Paperback | 140 p.
2017 | Boom
www.boomfilosofie.nl

REKTO:VERSO – Underground Live!

REKTO:VERSO presents Phantom Radio: Underground Live!

 

Gasten: Marijs Boulogne, Vaast Colson, Kris Pint, Sofie Verdoodt, Arne de Winde. Muziek: Milan W.

‘OnverRichter Zake’ – Aanvliegroutes naar Gerhard Richter

Met een draaiend kompas praten we over Richter.

Publiek programma op vrijdag 23 december 2016:

10u-12u: ‘Live Dropbox’ met een reeks korte presentaties/beeldoefeningen (FRAME & Ode de Kort)

13u30-15u30: Semiotische trial (Arne De Winde)

Locatie:
Z33, Zuivelstraat 33, Huisje 1 (1e verdieping), 3500 Hasselt

Met dank aan Z33 voor het ter beschikking stellen van de ruimte #RUIMTETEGEBRUIKEN

 

Expo: Sur Face

Het oppervlak is onrustig: tien kunstenaars uit verschillende disciplines zijn op zoek naar hoogtij in het Diestse binnenwater. Onoplettend voor de draaikolken in de hen onbekende wateren zeilen ze elkaars grondgebied binnen. De manoeuvres gebeuren niet zonder enige wrijving of splinters, maar de nadruk op het beeld houdt de conversatie eensgezind.

De tentoonstelling SUR FACE brengt tien kunstenaars en hun werk samen in een stukje erfgoed van Diest. Aan de dialoog die de kunstwerken met elkaar voeren dringt de zeventiende-eeuwse kelder van het pand zich uitvoerig op als elfde gesprekspartner. Hij doorbreekt de conversatie abrupt maar legt tegelijkertijd de nadruk op een dynamisch spel. Eentje van boven en onder, beiden inwisselbaar: je botst op het wolkendek als op een stenen gewelf en de grond is mul als drijfzand – maar wegzakken doe je nooit. Er wordt houvast geboden in tekeningen en schilderijen, in installaties en sculpturen, die als boeien ronddobberen of licht wriemelend de aarde omspitten.

 

Met werk van: Chépas, Carla Swerts, Tom Lambeens, Griet Moors, Remco Roes, Oooo. de Kort & Eeee. Bonier, Thomas Willemen, Gijs Coenen.

 

Evening: The revolution will be telivised

‘The Revolution Will Be Televised’; a debate/ discussion and screening taking place at Kaaitheaterstudio’s, Brussels on the 8th of November at 8.30 pm.

This event is part of Atlas/insights <https://www.kaaitheater.be/en/agenda/atlas-insights-the-revolution-will-be-televised> a series of performative lectures and screenings, hosted by Andros Zins-Browne aiming to open artistic research to the wider public.

‘The Revolution Will Be Televised’ questions the power and shortcomings of cellphone cameras in recent social and political developments. Guests include Rabih Mroué, Peter Snowden, and Michiel Vandevelde.

The event is free, but reservations are recommended through the kaaitheater ticket office <https://www.kaaitheater.be/en/agenda/atlas-insights-the-revolution-will-be-televised>.

FRAME cherishes the value and necessity of the fragile connection between discipline and discourse: a largely uncharted territory. We explore unconventional forms of knowledge that create new conceptual frames for images from within the artistic practice. We regard this practice itself as a substantial part of the research because the act of making sets forth a way of thinking in and through images and spaces. This thinking needs a language that is ‘in tune’ with the praxis, but does not coincide with it.

Images should be understood here in the broadest sense of the word. We do not only attentively create and interpret images that can literally be ‘framed’, like paintings, drawings and pictures, but also sculptures, installations, interiors, buildings, landscapes, literary texts, and even metaphors and philosophical concepts.

FRAME is an interdisciplinary research group consisting of researchers from both the arts (MAD-PXL Research) and (interior) architecture (UHasselt – ArcK). Architecture and the arts generate a new form of knowledge that requires an adequate language – verbal, visual and spatial. This entails a certain rigor, it means slowing down and taking time to contemplate, to perceive carefully and attentively. We develop through writing, sketching, building, drawing, painting a discourse that allows us to express those experiences of inner and outer reality that could not be expressed by any other means.

FRAME focust op onconventionele vormen van kennisoverdracht die leiden tot nieuwe denkkaders voor beelden en ruimtes. We richten ons hierbij niet enkel op het artistieke resultaat en theoretisering, maar ook op de mediumspecifieke poëtica’s, procedés en methodes waarmee het werk tot stand is gekomen. De artistieke praktijk zelf is een substantieel onderdeel van het onderzoek, als een vorm van denken in en door beelden en ruimtes.

FRAME stelt het beeld centraal. Beelden worden door FRAME ruim opgevat. We hebben het niet enkel over te kaderen beelden zoals schilderijen, tekeningen, foto’s, maar ook over installaties, sculpturen, interieurs, gebouwen, landschappen, literaire teksten, zelfs metaforen en filosofische concepten worden beschouwd als cruciale verbeeldingen van de werkelijkheid, als beeldende kunst.
We werken daarbij op twee sporen: aandachtig lezen en actief creëren.

Het lezen van een beeld wordt steeds beïnvloed door bestaande denkkaders (verworven theorie, directe context, historische kennis, artistieke associaties etc). Door een close reading, die enkel rekening houdt met wat binnen het kader van het beeld gebeurt en met kennis die het zelf aanbiedt, kan je die denkkaders bijstellen. Het kader wordt niet aan het werk opgelegd, maar door het werk uitgedragen. We beschouwen beelden op die manier als een nieuwe vorm van kennisverwerving, een nieuwe vorm van denken. Dat vereist allereerst een uitbreiding van wat we verstaan onder denken. Kennis ontstaat vanuit het ervarende lichaam, vanuit een betekenisvolle ervaringsruimte – waarbij niet alleen cognitieve, maar ook zintuigelijke en emotionele processen een cruciale rol spelen.

Door actief, artistiek onderzoek dragen we bij aan deze nieuwe denkvorm: door de ontwikkeling van eigen (denk)beelden slijp je je prisma op de wereld. Vanuit die actieve betrokkenheid in combinatie met onderzoekende aandacht, ontstaat een eigen beeldatmosfeer die gedragen wordt vanuit verschillende kaders: geduldige perceptie, analytische theorie, contextualiserende ervaringen en de act van het maken zelf. Daarbij richten we ons niet enkel op de canon. Ook snelle, nieuwe, alledaagse vormen van architectuur en beeldcultuur nemen we onder de loep.